De Bloemgracht in Amsterdam in de herfst.

van Don Fonzarelli

De Bloemgracht te Amsterdam in al zijn pracht en charme vlak voor de aanvang van de herfst.
En geweldige aanwinst voor ieder interieur.
De gracht werd gegraven, nadat men in 1612 tussen de Brouwersgracht en de Leidsegracht was begonnen met de aanleg van de grachtengordel. Rond 1615 werden de eerste kavels verkocht. Aanvankelijk waren op en nabij de Bloemgracht meerdere ververijen gevestigd. Vooral de familie Calkoen was hier actief.
Willem Blaeu begon hier in 1635 zijn werkplaats voor cartografie, die door zijn zoon Joan Blaeu en zijn kleinzoon Joan Junior tot 1698 zou worden voortgezet. De Atlas Maior of Grooten Atlas van Blaeu werd aan de Bloemgracht gemaakt. Het bedrijf was aanvankelijk gevestigd op de hoek Bloemgracht/Tweede Leliedwarsstraat en later op de hoek van de Derde Leliedwarsstraat. In 1672 ging de drukkerij (aan de Gravenstraat) in vlammen op. Daarbij ging een groot deel van de voorraad verloren. In 1696 werd het bedrijf opgeheven. Brug 120, over de Bloemgracht, hoek Derde Leliedwarsstraat kreeg de naam Atlasbrug.
Rembrandt van Rijn hield aan de Bloemgracht in de jaren '60 van de 17e eeuw zijn atelier.
In de 19e eeuw waren 14 suikerfabriekjes op de gracht actief.
Zes van de elf Jordanese grachten zijn in de 19e eeuw gedempt. Slechts de Bloemgracht, Egelantiersgracht, Lauriergracht, Looiersgracht en Passeerdersgracht bleven (naast de Prinsengracht, Lijnbaansgracht, Brouwersgracht en Leidsegracht) bestaan.