Gevormd door Anderen

Het werk verbeeldt een monumentaal menselijk gezicht dat is opgebouwd uit honderden, misschien wel duizenden kleine menselijke figuren. Van een afstand verschijnt het portret; van dichtbij valt het gezicht uiteen in een fascinerende wereld van afzonderlijke mensen. Figuren lopen, zitten, springen, vallen en bewegen in allerlei richtingen, terwijl ze gezamenlijk de contouren en schaduwen van het gezicht vormen.
Bijzonder is het gebruik van negatieve ruimte. Grote delen van het gezicht worden niet letterlijk getekend, maar ontstaan doordat groepen mensen dichter bij elkaar staan of juist verdwijnen. Rond het oog, de neus en de mond wordt dit effect het duidelijkst. Sommige menselijke figuren zijn opvallend groot weergegeven, terwijl andere nauwelijks meer dan kleine silhouetten lijken. Tussen de mensen zijn zelfs onverwachte dieren en afzonderlijke miniatuurscènes te ontdekken.
Het monochrome palet van blauw en wit geeft het werk ondanks de enorme hoeveelheid details een rustige, bijna porseleinen uitstraling. Daardoor ontstaat een spannend contrast tussen chaos van dichtbij en harmonie van veraf.
Conceptueel speelt het werk met identiteit en collectiviteit: één persoon blijkt bij nadere beschouwing uit ontelbare anderen te bestaan. Het portret wordt daarmee een treffende metafoor voor de manier waarop een individu wordt gevormd door ontmoetingen, relaties, herinneringen en de mensen om hem heen.