Verborgen Tussen de Lagen

Het werk verbeeldt een gestileerd vrouwenprofiel, bijna volledig opgebouwd uit krachtige abstracte kleurvlakken. Op het eerste gezicht lijkt de compositie vooral te bestaan uit dikke lagen groen, turquoise, blauw en zwart. Wie langer kijkt, ontdekt echter een gezicht dat naar rechts is gericht. Precies dat moment van herkenning geeft het werk zijn bijzondere spanning: abstracte kunst verandert voor het oog langzaam in een portret.

De grote mintgroene vorm bovenin tekent het voorhoofd en loopt door naar de opvallend hoekige neus. Een klein donker vlak suggereert het oog, terwijl subtiele verspringingen in de verf de mond en kin vormgeven. De diepe zwarte en antraciete partijen achter het gezicht kunnen worden gelezen als haar. Daaronder vormen lichte blauwgroene vlakken de hals en overgang naar het lichaam.

Bijzonder is dat nergens geprobeerd wordt het gezicht realistisch uit te werken. Dikke paletmesstreken, scherpe verfranden en zichtbare lagen blijven juist dominant aanwezig. Daardoor blijft het beeld voortdurend balanceren tussen vrouwelijk portret en geometrische abstractie. Een klein perzikkleurig vlak links vormt een onverwacht warm accent tussen alle koele tinten.

Het werk nodigt uit tot tweemaal kijken: eerst zie je kleur en textuur, daarna verschijnt zij. En eenmaal ontdekt, laat het gezicht zich nauwelijks meer verbergen.