Achter de coulissen bij de Chinese Opera

Met de Chinese opera zelf heb ik niet zo veel. Ik kan het niet verstaan, ik vind het vaak erg schel klinken, en de verhalen zijn mij onbekend, maar toch heeft het iets fascinerends.
Vooral wanneer ik in de gelukkige omstandigheid ben dat ik me achter de coulissen mag begeven.
Dat is nu twee keer voorgevallen. Beide keren in een uit bamboe en zeildoeken opgetrokken theater met een vreemd kneuterig-en-toch-professionele sfeer achter de schermen.

Een komen en gaan van mensen die allemaal exact lijken te weten wat hun taak is. Zorgvuldig brengen de artiesten ze hun kleurrijke schminck aan, hullen zich in de meest prachtige gewaden en tooien zich in enorme pruiken. Musici die nog snel even de lastige stukjes oefenen op instrumenten die ik buiten Hong Kong nog nooit had gezien. Assistenten die nog snel iets staan te strijken of in orde brengen.
En tussen alle make-up tafels en kleding koffers (die meer op draagbare kasten lijken) is zelfs een klein altaar, waar de een na de ander nog snel wat wierook brandt en een schietgebedje doet.
Heerlijk om naast al die reuring deze operazanger te zien, make-up al klaar, die nog even rustig van een sigaret geniet voordat hij zijn pruik op zet en zich in zijn podium gewaad hult voor zijn eerste scene.

Deze foto heeft gehangen in de expositie 'My Hong Kong Neighbourhood' in het Hong Kong Cultural Centre en is daar beloond met de derde plaats door de publieksjury (augustus 2023)