Austin Healey 3000 bij zonsondergang in Toscane

Toen ik deze Austin Healey 3000 schilderde, wilde ik meer vastleggen dan alleen een auto. Ik wilde een gevoel vastleggen: de stille opwinding van een weg die zich naar het onbekende slingert. Ik koos voor British Racing Green voor de carrosserie en liet het laatste gouden licht over de rondingen, de chromen grille en de spaakwielen glijden.

Ik bouwde het oppervlak op met impasto, dikke verflagen die uit het doek oprijzen als een herinnering zelf. Op de kronkelende Toscaanse weg draagt elke penseelstreek van bruin, blauw en amber de warmte die de zon achterlaat. Hoge cipressen staan links op wacht, terwijl knoestige olijfbomen vanaf rechts naar voren leunen, alsof ook zij talloze reizigers hebben zien passeren. Een rustieke stenen muur gloeit naast de weg, en villa’s met rode daken rusten in de verte als verhalen die wachten om verteld te worden.

Boven dit alles kolkt de zonsonderganghemel van goud, leiblauw en houtskoolzwart. Die onrustige hemel herinnert me eraan dat schoonheid vaak naast onstuimigheid bestaat.

Voor mij bevat dit schilderij een klassieke Europese grand tour in één enkel moment. Het nodigt je uit om het rustig aan te doen, de reis te voelen en te onthouden dat we allemaal hetzelfde verlangen naar open wegen delen