Avondrust aan een landweg

Dit schilderij is ontstaan uit een moment van stilte tijdens een wandeling op het platteland. De foto waarop het werk is gebaseerd, maakte ik op een zomerdag toen het licht net begon te veranderen — dat korte, bijna magische uur waarin de dag langzaam plaatsmaakt voor de avond. De schaduwen werden langer, de kleuren zachter, en het landschap leek in zichzelf te keren.

In het schilderij heb ik geprobeerd die overgang te vangen: het warme gloed van de ondergaande zon aan de horizon, het diepe groen van de struiken dat langzaam in het donker vervaagt, en de weg die zich met een lichte bocht verliest in de verte. De dikke penseelstreken en het spel van licht en schaduw geven het werk een tastbare rust, alsof de lucht zelf nog even de adem inhoudt voordat de nacht valt.

Het is een ode aan eenvoud en stilte — aan die kleine, vaak onopgemerkte momenten waarop de natuur haar meest intieme gezicht toont, en de wereld even helemaal in balans lijkt te zijn.