De Concorde boven Manhattan bij de gouden schemering

Ik ben altijd al dol geweest op vliegtuigen, en geen enkel toestel raakt mijn hart zo als de Concorde. In dit schilderij wilde ik die sensatie vastleggen: het moment waarop supersonische schoonheid samenkomt met het gouden uur boven Manhattan. Ik heb haar de klassieke Air France-kleurstelling gegeven, met die trotse blauwe letters en de driekleurige staartvin, terwijl ze steil opstijgt naar een hemel die ik heb opgebouwd met dikke, bewuste impasto-penseelstreken. De deltavleugels strekken zich uit over het doek, hun onderkant gloeit bronskleurig in de zonsondergang, terwijl de iconische neus zachtjes naar beneden helt. Zachte condensstrepen slingeren zich achter haar aan en lossen op in golvende oranje en okerkleurige wolken.

Daaronder heb ik New York geschilderd zoals ik me voorstel dat het eruitzag vanuit een Concorde-raam. Central Park ligt als een donkere smaragdgroene rechthoek te midden van de torenhoge wolkenkrabbers. Hangbruggen buigen zich over rivieren die het vervagende licht vangen en veranderen in vloeibaar goud. Ik heb voor warme tinten gekozen om een tijdperk van gedurfde techniek en glamour te vieren, toen het oversteken van de Atlantische Oceaan in enkele uren als een wonder voelde.

Voor mij is dit werk een eerbetoon, een liefdesbrief aan het vliegen zelf. Elke penseelstreek draagt mijn bewondering voor de ingenieurs, piloten en dromers die dit prachtige vliegtuig de lucht in hebben laten stijgen. Ze zal altijd mijn favoriete silhouet tegen de hemel blijven.