De brug bij Le Pecq, André Derain

De brug bij Le Pecq, André Derain André Derains afbeelding van een drukke rivierhaven behoort tot de vroegste en meest indrukwekkende voorbeelden van de fauvistische schilderkunst. Het fauvisme, dat in Frankrijk bloeide van ongeveer 1904 tot 1908, was een kortstondige maar baanbrekende artistieke beweging onder leiding van Derain, Henri Matisse en Maurice de Vlaminck. De naam van de beweging - "fauve", wat "wild beest" betekent - werd bedacht door een criticus van hun eerste tentoonstelling in 1905; het weerspiegelt nauwkeurig zowel de ongebreidelde energie van de schilderijen zelf als de schok en angst die de toenmalige kijkers ervoeren. Het gebruik van heftige en ongemoduleerde kleuren in brede, vlakke vlakken, de spontane, zelfs ruwe uitvoering en een gedurfd gevoel voor oppervlakteontwerp kenmerken de Fauve-composities. Als de eerste avant-garde beweging van de twintigste eeuw, zette het fauvisme de toon voor latere ontwikkelingen zoals het expressionisme en het kubisme. In de herfst van 1904 keerde Derain terug naar zijn huis in Chatou, een klein stadje aan de Seine ten noordwesten van Parijs, en zwierf door het gebied op zoek naar nieuwe onderwerpen om te schilderen en radicale manieren om ze te schilderen. "De brug bij Le Pecq" toont een bedrijvig tafereel aan de oevers van de Seine bij Le Pecq, waar goederen die per binnenschip over de rivier werden vervoerd, werden overgeladen in paardenkarren. Derain gaf de kille winterdag weer in een caleidoscoop van intense, onverwachte kleuren. Stukken doek die hij opzettelijk kaal liet, zijn even cruciaal voor de compositie als de gevarieerde verfstreken die de branding animeren.