Een eiland in de Atlantische Oceaan

Volle maan. Gladde zee. Een eiland met oude hoge bomen en ommuurd met dikke muren. Een hotel, een aantal huizen en meditatiecentrum zijn de enige gebouwen op dit gedeelte van het kleine eiland. Een man klimt de oude stenen trap op. Een gast, eilander of ongewenste persoon? Zijn weerspiegeling hangt samen met de trap en de muren bewegingloos in het donkere, diepe water van de Atlantische Oceaan.

Waar is de man vandaan gekomen? Van het vasteland in de verte? Of van ergens anders? Is hij met de gele roeiboot naar het eiland geroeid?

Aan de linkerkant van het eiland is het water ondiep. Een lichtboei met helder wit licht houdt de boten weg. Rechts, als golfbreker, drijven in een rechte lijn drie betonnen elementen. De ‘rotsblokken’, geloof het wel of niet, kunnen met behulp van afstandsbediening van positie veranderen.

De lichtval veroorzaakt door het maanlicht heeft tegelijkertijd iets geheimzinnig en vredig. Hoe laten de afwisselende lichte en donkere kleurvlakken in het diepe water jou voelen? En wat van de door het maanlicht verlichte gebouwen en bomen? Zou je op dit eiland willen wonen?