Eeuwige Lente

Het werk verbeeldt een abstracte, bijna bloemrijke compositie waarin zachte pasteltinten en krachtige verfstructuren in elkaar overvloeien. Grote vlakken van wit, lichtgroen, zachtblauw en poederroze worden afgewisseld met diepe, donkergroene accenten. Hierdoor ontstaat een beeld dat tegelijkertijd fris, natuurlijk en gelaagd aanvoelt. Hoewel er geen bloemen letterlijk zijn uitgewerkt, roept de compositie sterk de indruk op van een weelderige tuin die door licht en beweging langzaam oplost in abstractie.
De dikke, zichtbare verfstreken spelen een belangrijke rol. Sommige delen zijn bijna pasteus opgebouwd, terwijl andere zones juist transparanter en rustiger blijven. Vooral aan de rechterzijde ontstaat meer ademruimte; daar vervagen de vormen in een lichte, bijna nevelachtige achtergrond. Links en onderin verzamelt zich juist meer kleur en contrast, waardoor het oog steeds opnieuw door het schilderij wordt geleid.
Een subtiel detail zijn de kleine roze vlakken tussen het groen en blauw. Ze werken als verborgen bloesems en verzachten de koelere kleuren. De donkere petrol- en groentonen zorgen vervolgens voor diepte, alsof tussen alle lichte verfpartijen schaduwrijke bladeren verscholen liggen.
Het geheel heeft de sfeer van een abstracte bloementuin in het voorjaar: licht, romantisch en organisch, maar met voldoende expressiviteit om het werk een eigentijdse uitstraling te geven.