Gezicht uit aarde en herinnering

Krachtig fragment van een gezicht, opgebouwd uit dikke lagen verf en korrelige texturen. Het oog, de neus en een deel van de lippen zijn zichtbaar, maar lijken te zijn uitgesleten uit aarde, steen en pigment. De kleuren variëren van warm terracotta en oker tot diepe roest- en goudtonen, wat het werk een bijna archeologische uitstraling geeft.

De combinatie van grove materie en zachte gelaatsvormen zorgt voor een intrigerende spanning. Het gezicht lijkt op te rijzen uit een ruwe ondergrond – alsof het gevormd is door tijd, erosie of herinnering. De korreligheid en afbladderende verf suggereren vergankelijkheid, terwijl de intense blik en de warme kleuren het werk juist vitaliteit en aanwezigheid geven.

Er schuilt iets oers in deze compositie – een echo van oudheid, misschien zelfs van een fresco of rotstekening. Toch voelt het werk eigentijds, dankzij de krachtige penseelvoering en het vrije materiaalgebruik. Het raakt aan thema’s als identiteit, geschiedenis en de sporen die het leven achterlaat op het gelaat.