Het Uur Van de Feeën

Deze foto was het onderwerp van een van mijn twee voorbeelden van nabewerking voor het boek Woodscapes en het eBook dat erbij hoort. Hij werd genomen op een ongelooflijk sombere winterochtend. De mist was dicht en het licht was vlak. Ik ging naar een klein groepje knoestige eikenbomen die ik al heel vaak heb gefotografeerd en plotseling, turend door mijn telelens, zag ik dit tafereel, iets wat je nooit zou opmerken als je deze groep bomen passeert. Dit is wat ik zo leuk vind aan fotografie. Het zou verkeerd zijn te denken dat we de werkelijkheid fotograferen, we fotograferen fragmenten van de werkelijkheid en het kan een werkelijkheid zijn die niemand anders dan jij ooit zou kunnen zien. Het is wat ik de magische kant van de realiteit noem. De bomen die de boog vormen zijn er nu helaas niet meer, want deze overhangende takken zijn breekbaar en knappen makkelijk af bij zware stormen. Maar op dat moment bestond dit tafereel, het was bijna onwerelds en ik deed mijn kleine dansje nadat ik het had vastgelegd, vervuld van blijdschap dat ik het had kunnen vastleggen.