Jakob Smits, Interieur met wieg

Een Kempens binnenhuis in gedempt licht. Links zit een vrouw op een eenvoudige houten stoel, in profiel, met een witte muts op en een donkerrode lijfje boven een lange zwarte rok; ze houdt het hoofd gebogen en breit aan een donkere streng wol. Achter haar opent zich een groot venster met veel ruiten: daarbuiten een blauwe lucht met machtige witte wolken, een groene boomgaard en een wit huisje met een rood pannendak. Rechts staat een gevlochten wieg op een houten schraag, met een rode deken en daarin het witte hoofdje van een baby, toegedekt met een donkergroene doek. Aan de muur hangt een klein, donker lijstje; rechts een roodbruine deur en de groene rug van een stoel. De vloer is van rode tegels. Door het raam is rechts een witgekalkt bijgebouw te zien, met een rood dak tussen het groen.
Smits schildert het tafereel in een klein aantal kleuren: ivoorwit voor de muur, gebroken wit voor de muts en het linnengoed, diep zwart voor de rok, vermiljoen voor het lijfje en de deken, en groen voor de doek bij de wieg. Het licht komt van het venster en legt een koortsige glans op de stof, terwijl de hoeken van de kamer in duisternis wegzakken. Het onderwerp is moederschap en arbeid in één beeld: de moeder werkt, het kind slaapt. De stijl is realistisch met symbolistische trekken, verwant aan het werk van Millet en Van Gogh. De vrouw en het kind zijn met elkaar verbonden door het licht dat van het venster komt.
Jakob Smits (Rotterdam 1855 - Achterbos bij Mol 1928) koos na zijn vestiging in de Kempen het dagelijks leven van de boerenbevolking als hoofdonderwerp. Zijn dikke, pasteuze verf en zijn ingehouden kleuren maken van een gewoon interieur een plechtig tafereel. Een warm, intiem werk voor een woonkamer of slaapkamer.