Jan Stobbaerts, De stal uit

Door de wijde opening van een veestal drijven koeien naar buiten. Een vrouw met een strooien hoed, een rood lijfje en een donkere rok staat in de deuropening en houdt een stok in haar hand; ze buigt naar voren om de koppen de goede richting op te sturen. Vooraan lopen twee grote, wit met zwart gevlekte koeien, waarvan er één de kop laag en schuin naar de grond houdt. Achter hen dringen meer dieren samen, bruin en zwart, in de diepte van de stal. Links onder de balken staat een klein zwart kalf. Rechts hangt een gevlochten mand aan een zware houten post, en op de grond staat een houten kuip. Het plafond van zware eiken balken en de witgekalkte muur buiten vangen het grijze daglicht.
Het tafereel is alledaags en toch zorgvuldig opgebouwd: de donkere stal vormt een kader waarbinnen het licht van de opening de dieren bijna tegenhoudt. Stobbaerts schilderde de vachten met korte, levendige streken en liet de omtrekken van de koppen en hoeven zacht vervloeien. Het palet van ivoorwit, umber, oker en dof groen is warm en rustig. Zo hoort dit werk bij het realistische genrestuk: geen anekdote, maar de dagelijkse gang van het boerenbedrijf, met aandacht voor de traagheid en het gewicht van het vee.
Jan Stobbaerts (Antwerpen 1838 - Schaarbeek 1914) was een Vlaams dierenschilder die zijn motieven zocht in stallen, weilanden en markten. Hij leerde het vak aan de Antwerpse academie en ontwikkelde een brede, bijna impressionistische toets, waarin de sfeer van het boerenleven belangrijker is dan de afwerking. Zijn werk wordt gerekend tot het Belgische realisme en is vertegenwoordigd in het Koninklijk Museum voor Schone Kunsten Antwerpen. Een warm, landelijk doek voor een rustiek interieur.