Jan Weissenbruch, Gezicht op Dordrecht

Een stenen brug met een smalle boog overspant een gracht waarvan het water roerloos de gevels weerspiegelt. Op de brug lopen mensen: een vrouw in het zwart met een witte kap, een heer in een lange jas, een paar kinderen. Onder de brug vaart een schip met een groen en rood geschilderde romp; een man duwt het met een lange vaarboom voort. Links vooraan ligt een kleine roeiboot met een man erin, die zijn hand aan de kade legt. De kade is geplaveid met baksteen en keien; een hondje staat er alleen op. Aan de linkerzijde rijzen hoge bakstenen gevels met trapgevels en rode pannendaken; rechts staan statige huizen met hoge schoorstenen, en een brede, donkergroene boom overheerst de rechterhelft. Boven alles een hemel van turkoois en roomwit, met wolken die als een waaier openwaaieren. Rechtsonder staat de signatuur.
Weissenbruch bouwt het stadsgezicht op als een architectonisch schilderij: de huizen en de brug zijn scherp getekend, het water en de lucht zijn zacht en ruim. De zon staat laag en werpt lange schaduwen over de kade; daardoor krijgt het tafereel iets van een late middag in de zomer, wanneer de stad even stilvalt. Het palet is warm baksteenrood, okergeel, grijsgroen en helder blauw. De stijl is realistisch, met een fijne toets die aan de zeventiende-eeuwse stadsgezichten herinnert.
Jan Weissenbruch (Den Haag 1822 - Den Haag 1880) was een Nederlandse stadsschilder, etser en aquarellist, die vooral bekend werd met gezichten op Dordrecht, Leiden en andere Hollandse steden. Hij was een neef van de landschapschilder Jan Hendrik Weissenbruch en lid van de Haagse kunstenaarsvereniging. Zijn werk is in Nederlandse musea te vinden. Een helder, monumentaal stadsgezicht voor een klassiek interieur.