Jean Baptiste Madou, De Kolossus van Rhodos

Op een hoge sokkel van baksteen staat een reusachtige jongeman met gespreide benen; zijn voeten rusten op twee blokken metselwerk aan weerszijden van de havenmond. Hij is naakt op een doek na, dat om zijn heupen is geknoopt en in plooien langs zijn dij valt. Zijn rechterarm is opgeheven en draagt een ondiepe schaal waaruit rook opstijgt; op zijn hoofd staat een stralenkroon. Over zijn rug hangen een pijlkoker en een boog. Tussen zijn benen door zeilt een klein schip met een vierkant zeil de haven binnen; op de kades staan piepkleine figuren in toga, twee aan elke kant, en achter hen rijst een zuilenrij. In de verte schemert een kustlijn met een toren. Onder de voorstelling staat de titel Le Colosse, met het plaatnummer X.
De prent is een negentiende-eeuwse reconstructie van een van de zeven wereldwonderen, de Kolossus van Rhodos, en laat zien hoe men zich dat beeld in de vorige eeuw voorstelde: als een academisch naakt met de rustige, gesloten schoonheid van de klassieke beeldhouwkunst. De verhoudingen zijn berekend: het schip, de mensen en de blokken geven de schaal aan. De stijl is neoclassicistisch, de techniek is lithografie of gravure in fijne grijstinten op warm papier. Het beeld is tegelijk monument en illustratie, en juist die mengeling van archeologie en fantasie maakt het zo aantrekkelijk.
Jean-Baptiste Madou (Brussel 1796 - Brussel 1877) was schilder, tekenaar en lithograaf en een van de eersten die de lithografie in België op hoog niveau beoefende. Hij maakte albums met prenten over het dagelijks leven en de geschiedenis, en zijn werk werd in heel Europa verspreid. Dit blad is naar zijn tekening uitgevoerd door een graveur, zoals de inscriptie onderaan aangeeft. Een fraai stuk negentiende-eeuwse prentkunst voor een verzamelaar of een klassiek interieur.