Lorenzo Lotto, Andrea Odoni - 1527

Dit is een van de meest innovatieve en dynamische portretten van de Renaissance. De Venetiaanse verzamelaar Andrea Odoni (1488-1545) houdt in de ene hand een beeldje van Diana van Efeze, het symbool van de natuur, en met de andere slaat hij een kruis op zijn borst, wat suggereert dat het christendom voorrang heeft op de natuur en de heidense goden uit de oudheid . Het is een van de mooiste en meest ambitieuze van alle portretten van Lotto en een opzettelijke uitdaging voor de suprematie van Titiaan in het veld.

Het grootste deel van de sculptuur in het huidige schilderij is geïdentificeerd als versies, waarschijnlijk gipsafgietsels, van bekende originelen. Er zijn drie afbeeldingen van Hercules: Hercules en Antaeus; de staande figuur met een leeuwenhuid, destijds geïdentificeerd als keizer Commodus als Hercules; en Hercules Mingens uiterst rechts. Er zijn twee voorstellingen van Venus: de romp op de voorgrond (mogelijk Venus Victrix) en een badende Venus. Op de voorgrond is er ook een cast van de buste van Hadrianus (Museo Nazionale, Napels). Odoni steekt in zijn rechterhand een beeldje van Diana of Artemis van de Efeziërs. Hiervan is alleen de buste van Hadrianus bekend in de collectie van Odoni, zoals deze voorkomt in de inventaris van zijn broer Alvise Odoni.

Lorenzo Lotto (rond 1480 Venetië — 1556 Loreto) was een Italiaanse kunstschilder, die actief was tijdens de Italiaanse renaissance.