Schuilen in een café

Voor dit schilderij vertrok ik van een foto die ik zelf maakte van een leegstaand pand met een grote glazen deur en een zwart-wit geblokte vloer. Het beeld had meteen iets filmisch: het licht dat naar binnen valt, de straat die zich buiten uitstrekt, en de stille ruimte ertussen. Vanuit dat fotografische vertrekpunt begon het werk zich verder te ontwikkelen.

Met digitale schildertechnieken heb ik het beeld stap voor stap omgevormd. De realiteit van de foto bleef het vertrekpunt, maar kreeg een andere sfeer: regen op het glas, warm licht binnen en een koelere straat buiten. Zo ontstond een scène die ergens tussen werkelijkheid en verbeelding balanceert.

De man met hoed werd later toegevoegd. Hij zit wat verder in de ruimte, op een eenvoudige stoel, en kijkt zwijgend naar buiten. Zijn aanwezigheid verandert het beeld: de lege plek wordt een moment van wachten, nadenken of misschien herinneren.

Het werk speelt met contrasten – binnen en buiten, warm en koud, stilte en beweging. Door fotografie en digitale schilderkunst te combineren ontstaat een beeld dat tegelijk herkenbaar en licht vervreemdend aanvoelt.