Seringen, Elizabeth Nourse

Seringen (1891), Elizabeth Nourse

Elizabeth Nourse was een realistisch schilder van genre-, portret- en landschapsschilderijen, geboren in Mt. Healthy, Ohio, in de omgeving van Cincinnati. Ze was ook actief in de decoratieve schilderkunst en beeldhouwkunst. Door haar tijdgenoten beschreven als "de eerste vrouwelijke schilder van Amerika" en "de nestor van de Amerikaanse vrouwelijke schilders in Frankrijk en een van de meest vooraanstaande hedendaagse kunstenaars van haar geslacht", was Nourse de eerste Amerikaanse vrouw die werd verkozen tot lid van de Société Nationale des Beaux-Arts. Ze had ook de eer dat een van haar schilderijen werd aangekocht door de Franse overheid en opgenomen in de permanente collectie van het Musée du Luxembourg. Nourse's stijl werd door de Los Angeles-criticus Henry J. Seldis omschreven als een "voorloper van de sociaal-realistische schilderkunst". Enkele werken van Nourse zijn te zien in het Cincinnati Art Museum.

Elizabeth werd geboren op 26 oktober 1859 in een katholiek gezin als dochter van Caleb Elijah Nourse en Elizabeth LeBreton Rogers Nourse. Samen met haar tweelingzus Adelaide was ze de jongste van tien kinderen. Op vijftienjarige leeftijd ging ze naar de McMicken School of Design in Cincinnati (nu de Art Academy of Cincinnati) en was ze een van de eerste vrouwen die werd toegelaten tot de tekenles voor vrouwen, die daar werd gegeven door Thomas Satterwhite Noble. Ze studeerde er ook aquarel. Ze studeerde zeven jaar aan de school en kreeg zelfs een baan als docent aangeboden, die ze echter afsloeg om zich volledig op haar schilderkunst te kunnen richten.

In 1882 overleden haar beide ouders en met de hulp van een kunstmecenas vertrok ze naar New York om haar studies voort te zetten, aanvankelijk aan de Art Students League. Daar ontmoette ze William Merritt Chase en bezocht ze hem in zijn atelier. In 1883 keerde ze terug naar Cincinnati en verdiende ze de kost met het decoreren van huizen en het schilderen van portretten. Van 1884 tot 1886 bracht ze de meeste zomers door in Tennessee, in de Appalachen, waar ze landschappen in aquarel schilderde.

In 1887 verhuisde ze naar Parijs, Frankrijk, samen met haar oudere zus Louise, die haar levenslange metgezel, zakelijk manager, huishoudster en gastvrouw zou worden. In Parijs volgde ze lessen aan de Académie Julian onder Gustave Boulanger en Jules Lefebvre. Tijdens haar studie in Parijs leerde Nourse de schilderes Caroline Augusta Lord kennen. Omdat ze bij aankomst al over gevorderde vaardigheden beschikte en haar stijl in Cincinnati had ontwikkeld, rondde ze haar studie snel af en opende ze haar eigen atelier. In 1888 werd haar werk tentoongesteld op haar eerste grote expositie bij de Société des Artistes Français. Haar onderwerpen waren vaak vrouwen, voornamelijk boeren, en afbeeldingen van het Franse platteland.

Hoewel ze voornamelijk in Parijs bleef wonen en werken, reisde Nourse veelvuldig door Europa, Rusland en Noord-Afrika om de mensen die ze ontmoette te schilderen.

Ze was een van de "Nieuwe Vrouwen" van de 19e eeuw: succesvolle, hoogopgeleide vrouwelijke kunstenaars die nooit trouwden, zoals Ellen Day Hale, Mary Cassatt, Elizabeth Coffin en Cecilia Beaux. Hale, Nourse en Coffin "maakten indrukwekkende zelfportretten waarin ze zichzelf onbevreesd presenteerden als individuen die bereid waren sociale normen te trotseren en geaccepteerde ideeën over de plaats van vrouwen in de samenleving uit te dagen. De portretten van de Nieuwe Vrouwen uit de jaren 1880 en 1890 zijn onvergetelijke interpretaties van energieke, zelfverzekerde en begaafde vrouwen."

Tijdens de Eerste Wereldoorlog trotseerde Nourse de neiging van de meeste Amerikaanse emigranten om terug te keren naar huis en bleef in Parijs, waar ze zich inzette voor de vluchtelingen en donaties inzamelde bij vrienden in de Verenigde Staten en Canada ten behoeve van mensen wier leven door de oorlog was ontwricht. In 1921 ontving ze de Laetare-medaille voor "uitmuntende verdiensten voor de mensheid" als katholieke leek, een jaarlijkse prijs van de Universiteit van Notre Dame in Indiana.

Nourse ging met pensioen en toen haar zus in 1927 overleed, werd ze ziek en depressief. In 1920 werd ze geopereerd aan borstkanker en in 1937 keerde de kanker terug. Ze overleed op 8 oktober 1938.