Sporen in Zachte Aarde

Het werk verbeeldt een abstract samenspel van organische vlakken die als losse aardlagen in elkaar lijken te passen. Terracotta, gebroken wit, crème en zacht grijsgroen vormen een ingetogen kleurenpalet met een warme, natuurlijke uitstraling. De afgeronde geometrische vormen geven de compositie structuur, maar nergens voelt het geheel strak of mathematisch aan. Juist de kleine onregelmatigheden maken het werk levendig.

De rijke textuur speelt een hoofdrol. Sommige vlakken zijn bijna glad, terwijl andere bestaan uit dikke, reliëfachtige verflagen met zichtbare groeven, scheurtjes en spatelsporen. Bijzonder is de smalle zandlopervorm nabij het midden. Deze lijkt tussen de grotere vormen ingeklemd en vormt daardoor een subtiel visueel ankerpunt.

Ook de lichte lijnen rondom verschillende vlakken vallen op. Ze werken bijna als opstaande randen en geven het werk een sculpturale kwaliteit. Hierdoor ontstaat de indruk van keramiek, pleisterwerk of door erosie gevormde steen. De terracottakleurige banen bewegen ondertussen als een rustige stroom tussen de lichtere partijen door.

Een serene vorm van abstracte kunst waarin minimalisme, organische vormen en tactiele texturen samenkomen. De zachte aardetinten maken het werk bijzonder geschikt voor een rustig, natuurlijk en modern interieur.