Takken vol groen blad dansen in de wind

Terwijl de boomstammen vrijwel onbeweeglijk blijven staan, zwiepen de takken alle kanten op. Groene lenteblaadjes wapperen in de wind, waardoor het licht alle kanten opspat.
De bodem in dit beeld is zacht bruin en lijkt te golven. De kleur heeft ze van de oude herfstbladeren. Nieuw leven laat zich al volop gelden, terwijl het oude leven nog niet helemaal vergaan is.
Tijdens een wandeling in de Amerongse bossen (NL) kwam ik dit verrassende beeld tegen. Het is een uniek beeld door een paar dingen die je daar niet vaak tegenkomt, zoals een vlakke bodem, de meters ruimte tussen de bomen, en geen begroeiing van struiken en andere bodembedekkers. Juist door het vrije zicht zonder 'storende' factoren wordt het lentegroen van de boomblaadjes extra mooi. Het benam mij in ieder geval de adem.
De foto die ik nam heb ik later bewerkt, zodat het gevoel van een fikse wind die het groen in beweging zet extra wordt aangezet. De stille, rustige, standvastige horizontale lijnen van de boomstammen, contrasteren mooi in dit beeld met de takken en het blad die dansen in de wind.
Voor mij brengt het twee dingen samen: jezelf een basis geven door stevig en standvastig in het leven te staan, en tegelijkertijd kunnen meebewegen in het spel waartoe de wind je kan uitdagen.