Verstilde Vormen

Dit werk toont een poëtisch spel van transparante bladeren die in zachte lagen over elkaar zijn gelegd. De compositie is verticaal opgebouwd, met een bijna fotografische precisie in detail en textuur, maar tegelijk zo vloeiend en dromerig dat het abstract begint aan te voelen. Het kleurenpalet bestaat uit groentinten, variërend van diep mosgroen tot zilverachtig salie, met accenten van wit en zachtgeel licht.

De overlapping van de bladeren creëert een natuurlijke dieptewerking, alsof je door een sluier van vegetatie kijkt. Geen enkel blad is volledig zichtbaar — elk is deels verhuld, deels onthuld — waardoor het werk een zekere mystiek uitstraalt. Het doet denken aan de ervaring van kijken door licht bewogen water of het observeren van licht dat door bladeren wordt gefilterd.

Ondanks het organische onderwerp heeft het werk een abstracte esthetiek: het beeld suggereert vorm zonder grenzen te definiëren. Deze benadering maakt het niet alleen visueel aantrekkelijk, maar ook kalmerend, als een ademhaling in beeld gebracht.