Vier bomen, dansend in de zonnestralen

Op een mistige herfstochtend wilde ik graag de grilligheid van de boomstammen in het strubbenbos bij Anloo proberen te vangen. De zon zou er ook nog bijkomen en dat zou mooie zonneharpen kunnen opleveren. Ik koos uiteindelijk dit groepje van 4 bomen uit. De zon kwam er mooi doorheen en zorgde voor een mooie gloed over het landschap. De zonnestralen zorgden ervoor, dat de bomen net een beetje geïsoleerd werden van de rest van de bomen; tenslotte kan het er behoorlijk rommelig uitzien in een strubbenbos. Varens in herfstkleur zorgen voor een mooie oranje ondergrond. De grillige boomstammetjes zijn uitlopers van een strub of stobbe. Zo'n strub kan wel een breedte van zo'n 20 meter hebben onder de grond! Leuk om er over na te denken wat zich in een bos als dit allemaal nog onder de grond bevindt. Deze bossen hebben zich zo ontwikkeld door regelmatige houtkap en door begrazing. Schapen aten telkens de jonge uitlopers op waardoor de bomen geen kans kregen goed omhoog te groeien. In de avond en nacht kan het er geheimzinnig uitzien in dit bos met al die grillige stammetjes.