Een ingestorte koepel balanceert scheef boven een scheur in de aarde. Mist en blauw licht vullen de lucht, terwijl stenen en staal verspreid liggen als dodenresten. Dit is Kur, de Mesopotamische onderwereld, de wereld van stof waar geen licht doordringt en geen stem klinkt.
Kunstprints op canvas doen het goed aan elke muur. Ze komen helemaal tot hun recht bij schilderijen met scherpe penseelstreken.
Zing ons, oude stemmen, van verhalen die niet vergaan.
Van Gilgamesh die de dood zocht, van Icarus die te hoog vloog,
van de toren die de hemel wilde raken en de poort die naar de onderwereld leidde.
Laat zien hoe woorden veranderen in licht, hoe tempels en steden herrijzen in staal en mist.
Breng ons de echo van Dante’s vlammen, van de Tao die geen naam draagt,
van de God die sprak: “Er zij licht.”
Zo verschijnt Morpheus:
een universum waar…
