Zing ons, oude stemmen, van verhalen die niet vergaan.
Van Gilgamesh die de dood zocht, van Icarus die te hoog vloog,
van de toren die de hemel wilde raken en de poort die naar de onderwereld leidde.
Laat zien hoe woorden veranderen in licht, hoe tempels en steden herrijzen in staal en mist.
Breng ons de echo van Dante’s vlammen, van de Tao die geen naam draagt,
van de God die sprak: “Er zij licht.”
Zo verschijnt Morpheus:
een universum waar verleden en toekomst samenvallen.
Waar kleur - teal, oranje, zwart en grijs - het weefsel vormt van nieuwe mythen,
en oude symbolen opnieuw geboren worden in de ruimte tussen droom en kosmos.
