Tulpenleven borduurwerk

In dit werk hebben de geborduurde tulpen stevige wortels die diep in de aardbodem verankerd liggen. Dit klopt natuurlijk niet met de werkelijkheid. Het is mijn dichterlijke vrijheid. Misschien deed ik het wel omdat tulpen een grote plaats in mijn leven innemen (zie bijvoorbeeld bij mijn overige werken).
Tijdens mijn opleiding tot modinette (lang geleden) leerde ik patroontekenen en kleding naaien, maar ook borduren met diverse borduursteken. Borduren heeft lang in de hoek der truttigheid gelegen. Nu zijn alle textiele werkvormen die vrouwen (en vaak ook mannen) van oudsher hebben beoefend, weer helemaal terug van nooit echt helemaal weggeweest.
Steekje voor steekje borduurde ik de tulpen, daarna ben ik de rand gaan afwerken: in festonsteek in groen borduurgaren en met een fijne haaknaald en borduurgaren rondom de geborduurde tulpen teer haakwerk in vele kleuren. De laatste haakronde was bordeauxrood. Daarna was extra stevigheid nodig om het haakwerk mooi op haar plek te houden. Ik vond in mijn voorraad lapjes hemelsblauwe viscose, heel mooi, maar het rafelt ontzettend. Dus stevig omzomen in zigzagsteek op de naaimachine was nodig.
Daarna vulde ik steekje voor steekje de hemelsblauwe ruimte en kregen de tulpen onderaan hun stelen lange kleurige wortels. Uiteindelijk besloot ik ook de ruimte tussen de tulpen te vullen met allerlei soorten steekjes in groen borduurgaren.
Vervolgens wilde ik de rand uitbreiden met een soort losse steek en heb ik het hele borduurwerk op zwarte tule bevestigd. Daarna volgde nog een laag onder het geheel: de roze bloemetjesstof.