Ik ben Claudia Charlotte Glansbeek (1994) en leer dagelijks omdat ik blijf experimenteren. Die zucht naar afwijkende paden is zoiets als mijn dagelijks voedingssupplement en het komt van pas in mijn beroep als fotograaf (autodidact).
Een foto is een moment waarnaar je kunt terugkeren, als je dat tenminste wilt. Wanneer de visualisatie van dat moment een krachtige herinnering wordt of een verrassend of fraai beeld, dan is de opwinding of het plezier over de foto een aansporing om er toch weer even naar te kijken.
Kijkend door de lens komt voor mij dat ene moment dat ik de zekerheid heb dat ik het beeld kan vastleggen zoals ik dat wil. Twee momenten vallen dan samen.
Dit is terug te zien in mijn boek ‘Dag en Nacht Groningen’. Kleuren zijn ’s nachts soms sprekender dan overdag, contouren zijn daarentegen weer vager in het nachtelijk donker.
Ik fotografeer stillevens, mode-series, mensen, plaatsen en alles wat in mijn ogen interessant is. Dat doe ik met digitale, maar ook met analoge techniek. Ik werk het liefst vanuit een concept.
