Het begon allemaal met a4 papier en HB-potloden. Ik was als kind vaak onder de indruk hoe mooi de wereld om me heen was. De drang om deze mooie wereld vast te leggen, en de mensen om me heen te laten zien wat ik zag, was er eigenlijk vanaf het begin af aan. Als ik het me goed herinner, was ik een jaar of elf, toen ik voor het eerst kennis maakte met de camera. Uiteraard was het een simpele compact camera met lachwekkende kwaliteit, maar ik had er plezier in.
Ik zei soms dat ik fotograaf wilde worden, maar uiteraard heb je sowieso één van de twee ouders die zegt: “Droom maar lekker verder.” Vreemd genoeg heb ik de sarcastische opmerking als advies opgevolgd, en ben ik toch fotografie gaan studeren.
Ik wilde de wereld laten zien door mijn ogen, en daardoor weer een bepaald optimisme terugbrengen in de wereld die soms wat verdorven lijkt.
Lees ons interview met Elianne van Turennout
