Gilbert Greenwood groeide op tussen verf, verfkwasten en verwondering. Al op jonge leeftijd zag hij meer tinten groen in een boomblad dan de meeste mensen in een regenboog. Na zijn studie Fine Arts in Londen — waar hij bekendstond om zijn gewoonte om tijdens colleges miniatuur-schilderijtjes te maken op koffiebekers — ontwikkelde hij een unieke stijl die natuur en verbeelding laat samensmelten.
Zijn werk wordt vaak omschreven als “botanische dromen met een vleugje Britse eigenzinnigheid”. Gilbert gelooft dat kunst niet moet schreeuwen, maar fluisteren — net als de bladeren in de wind die hem dagelijks inspireren. Wanneer hij niet schildert, vind je hem in zijn serre, waar hij thee drinkt met zijn planten en beweert dat ze hem artistieke raad geven.
