Hallo, ik ben Max. En om eerlijk te zijn: ik hou meer van de geur van vochtige, beschimmelde muren dan van vers gezette koffie in de ochtend.
Creativiteit is altijd mijn drijfveer geweest. Als architect breng ik mijn dagen door met het ontwerpen van gebouwen die bedoeld zijn om eeuwig mee te gaan. In de fotografie daarentegen vind ik schoonheid in gebouwen die langzaam vervagen. Het is mijn balans, mijn heel persoonlijke balans.
Ik ga vaak voor zonsopgang op pad met de camera in de hand, altijd op zoek naar de allure van verre oorden. Hoe meer afgelegen, hoe beter. Ze vertellen allemaal verhalen van tijd, verandering en afwezigheid. Ik ben gefascineerd door hoe architectuur transformeert als het aan de natuur wordt overgelaten; hoe verval esthetiek opnieuw vormgeeft op een manier die geen enkel bouwplan ooit had kunnen voorzien.
Met mijn foto's leg ik deze vluchtige momenten van schoonheid vast voordat ze voor altijd verdwijnen. Ik zie mijn werk als puur documentair: ik verander, beschadig of beïnvloed deze plekken op geen enkele manier. Ik benader mijn verkenningen met het grootste respect voor geschiedenis en eigendom. Ik betreed alleen gebouwen wanneer het mogelijk is zonder geweld, schade of verstoring - zodat er uiteindelijk niets overblijft behalve mijn fotografie.
