Abstracte compositie van bananenblad van Silva Wischeropp

Ik ontdekte dit betoverende natuurlijke motief van de bladeren van een bananenplant in het Botanische Volkspark Blankenfelde-Pankow op 16 oktober 2018 in de zonnige, herfstige middaguren. De foto is gemaakt met de NIKON D90 (lens: SIGMA 18,0-50,0 mm f/2,8).

Bananenbladeren zijn grote, eenvoudige bladeren met hele uiteinden die worden gekenmerkt door een langwerpige of langwerpig-elliptische vorm en vaak gescheurd zijn. De bladeren bestaan uit een bladsteel en een bladblad, die tot drie meter lang en 60 centimeter breed kunnen worden, afhankelijk van de soort en variëteit.
Bananen (Musa), ook bekend als paradijsvijgen, zijn een plantengeslacht in de bananenfamilie (Musaceae) binnen de familie van de eenzaadlobbigen. De ongeveer 80 soorten komen allemaal uit tropisch tot subtropisch Azië en het westelijke deel van de Stille Oceaan.

Musa soorten en variëteiten zijn groenblijvende, meerjarige, kruidachtige planten. Ze hebben een ondergrondse wortelstok waaruit uitlopers ontspruiten. De eigenlijke scheutas blijft heel kort tot de bloeiperiode. De "stengel" is een niet-verhoutende pseudostam die bestaat uit stevige bladstelen of bladscheden met een echte stengel in het midden. Hij wordt minstens een halve meter hoog, maar meestal drie tot tien meter. Hij kan lichtjes verdikt zijn aan de basis. De grote, eenvoudige, geheel gemarmerde bladeren zijn opgerold in de knopstand: Net als bij zijn zustergroep, de Strelitziaceae, vertonen de bladeren convolute vernatie (opgerolde knopstand). Ze zijn duidelijk verdeeld in bladsteel en bladschijf. Het blad is langwerpig of langwerpig-elliptisch van vorm en bereikt een lengte van twee tot drie meter en een breedte van 30 tot 60 centimeter. Oudere bladeren zijn vaak meerdere keren gescheurd tot aan de middennerf.