Aurische horizon

van Annette Schmucker

Het abstracte schilderij „Auric Horizon“ van Annette Schmucker ontvouwt zich voor de toeschouwer als een weids, dromerig landschap dat minder een concreet tafereel dan wel een sfeer van licht, ruimte en stille uitgestrektheid uitstraalt. In vloeiende overgangen domineren oker- en goudtinten de compositie en doen denken aan door de zon verwarmde vlaktes, droge aarde of de gloed van een late namiddag, waarin het licht zacht over het oppervlak glijdt. Deze warme kleurvlakken lijken zich zachtjes uit te breiden en in elkaar over te lopen, waardoor een indruk van diepte ontstaat, zonder duidelijke horizonten of grenzen vast te leggen. Daartussen komen turkooistinten naar voren, die als koele insluitsels werken en associaties oproepen met water, verre schaduwen of een glinsterende hemel. De vormen blijven bewust gereduceerd en abstract, vaak slechts gesuggereerd, zodat het landschap eerder kan worden vermoed dan duidelijk te herkennen is. Juist deze openheid geeft het beeld een rustige, bijna meditatieve kwaliteit, waarin het oog zich vrij kan bewegen. Er ontstaat het gevoel van een eindeloze horizon, die in het licht begint te flikkeren en tegelijkertijd een diepe, stille uitgestrektheid uitstraalt.