Ford Taunus 17 M Type P2 van aRi F. Huber

Hoe de "kleine wegkruiser uit Keulen" een "vliegend tapijt" werd.
Welvaart voor alle up-and-comers, dat was de nieuwe Ford 17 M P2 en een van de eerste auto's waarvoor zelfs reclame werd gemaakt op tv (zie ook onder YouTube "Ford Taunus 17M P2b commercial"). En met deze kleine roadcruiser uit Keulen is Ford Duitsland eindelijk aangekomen bij de verfijnde middenklassers, terwijl Ford in Dearborn aan de overkant van de oceaan een van de grootste flops maakte met zijn Ford Edsel. Een Amerikaanse cruiser in klein formaat, gebouwd volgens de wensen van de klantenkring en in Amerika aangeprezen met de slogan "It's German-Made!

Niehler Naked Ass een vliegend tapijt?
"Vliegend tapijt" omdat deze Taunus P2 de eerste Duitse auto was die was uitgerust met MacPherson veerpoten aan de voorkant die bijna alle oneffenheden op de weg wegstreken. En van deze veerpoten kwam het soepele glijden en het zachte slingeren, destijds het absolute non plus ultra, dat pas vele jaren later standaard werd in de BMW 1800 en 2000 modellen.
En niet te vergeten de spottende naam "Niehler Nacktarsch" voor de basisversie zonder veel chroomversiering in tegenstelling tot de de Luxe versie. Afgezien daarvan leek de Taunus P2 meer op een uitsnede van de Simca Vedette, die toen al van Ford was, of de Ford Fairlane (1954-1961).

Desondanks kon Ford Duitsland terecht de verdrievoudiging van de jaarlijkse exportcijfers vieren met "De wereld koos voor de Taunus 17 M!" in grootformaat advertenties, want de Duitse middenklasse hield van zijn barokke Taunus.
Maar toen, in de herfst van 1960, kwam de "Line of Reason", volledig nieuw en zelf ontwikkeld in Keulen, eindelijk tot zijn recht. Gestroomlijnd design was aan de orde van de dag en de Gelsenkirchen Baroque werd plotseling een plank warmer, de badkuip vierde zijn briljante debuut in de vorm van de Ford Taunus 17 M P3!
Dus na slechts drie jaar en net geen 240.000 eenheden was het voorbij.