Ford Taunus 17M P3

van aRi F. Huber

Barokke Taunus is uit, vanaf 1960 alleen de huidige vorm met "rijplezier" en door "lijnen van verstand" volgens de marketingafdeling van de Keulse Ford -Werke. Dit betekende gladde, heldere oppervlakken zonder overdadige chromen versieringen met grote, ovale koplampen aan de voorkant, veel ruimte binnenin, een zeer goed zicht rondom en een aanzienlijk beter benzineverbruik van slechts 9 liter/100 km, hoewel dit laatste in die tijd eerder een ondergeschikte kwestie was.
En zo gebeurde het dat de vervanging van het tijdperk van de staartvin deze aerodynamische carrosserie al snel de bijnaam "badkuip" opleverde vanwege zijn rondingen. De modelnaam Taunus kwam zo in de 3e generatie en 17M stond eigenlijk voor de 1700cc motor, die ook het meest besteld werd. Maar er waren er ook met 1500 cc en slechts 55 pk tot 1758 cc en 75 pk voor de Ford Taunus 17M TS met 154 km/u topsnelheid. Compleet nieuw was ook de enorme keuze tussen standaard 27 kleurencombinaties, twaalf basiskleuren, daarnaast werden bumperhoorns, koplampen achter, wielsierringen en whitewall banden gegeven en nog een aantal, die toen maar voor de toen nog vrij kleine lijst in tegenstelling tot nu aan extra's nog steeds zo gaf.
In 1960 was 6.485 DM verschuldigd voor de 2-deurs sedan met 55 pk en voor de weinige cabrio's die door carrosseriebouwer Deutsch werden omgebouwd, minstens 10.600 DM.

De moed van dit volledig nieuwe ontwerp, in een tijd waarin de hele auto-industrie nog vasthield aan het hoekige trapeziumvormige lijnconcept van Pininfarina, was een enorm succes met bijna 670.000 verkochte exemplaren, waarvan 86.010 stationwagons, in slechts vier jaar en Ford Duitsland behaalde een marktsucces van 10,5%.