Frida's Ivoren handjes van Karen Nijst

Zo’n 20 jaar geleden maakte ik voor het eerst kennis met het werk van kunstenares Frida. Kahlo was toen bij lange na niet zo beroemd als zij nu is.

Inmiddels kun je wel zeggen dat Frida een "hype" is geworden, hetgeen niet wil zeggen dat Frida mij verveelt. Integendeel. Ook al heb ik haar inmiddels zo vaak getekend dat haar gezicht heel vertrouwd is geworden.

De oorbellen die Kahlo op deze tekening draagt, waren wel een verrassing. Het verhaal erachter kende ik nog niet. Volgens Google zou Frida die oorbellen - in de vorm van handjes- van Picasso hebben gekregen. Maar volgens het programma "Krabbé zoekt ..." klopt dat niet. Ze kreeg de ivoren oorbellen van Dora Maar, kunstenares en muze van Picasso. En dat toen ze doodziek in een Parijs ziekenhuisbed lag, herstellende van een nierinfectie. Dora kwam op ziekenbezoek samen met Picasso die erg gecharmeerd was van Frida. Om haar wat op te vrolijken leerde hij haar een vrolijk liedje dat zij tot haar dood vaak zong. Dora schonk haar toen die oorbellen. En niet zonder reden. Frida’s exotisch beringde handen sierden destijds de cover van Vogue en ook Dora liet zichzelf graag portretteren met haar mooie handen prominent in beeld. Later zou Frida het "Zelfportret toegewijd aan Dr. Eloesser" maken waarop zij deze oorbellen draagt. Maar dat is weer een ander verhaal.

Het werk is grotendeels getekend en ingekleurd met zelfgemaakte Procreate brushes. Persoonlijk ben ik erg gecharmeerd van het spottende ‘kom maar op’ lachje op haar gezicht. Heel anders dan de stoïcijnse zelfportretten die we van haar kennen.