Gestolen kus

van Steve Henderson

Het is een van die grijze, regenachtige dagen waarop het lijkt alsof er niets goeds zal gebeuren, maar op dat moment stond hij buiten het restaurant en zocht haar, en zij gluurde door de deuropening en zag hem, en ze rende naar buiten en wierp zich in zijn armen en ze vergaten het grijs, de regen en de somberheid volledig terwijl ze een snelle, intense kus gaven.

Of misschien was het niet zo'n snelle kus. Misschien was het een lange, lange, diepe en intense kus die uiting gaf aan alles wat ze voor elkaar voelden zonder dat een van beiden een woord hoefde te zeggen.

Het verhaal, beste kijker, is aan jou en hoewel ik, als artiest, het ben begonnen, zou ik er niet over piekeren om het hele verhaal te regisseren en te controleren. Het'is er allemaal: het stel, de rode paraplu, de warme lichten van het gebouw achter haar, de fiets, het steegje zelf.

Gooi jezelf in het beeld, wees haar of hem en vertel het verhaal dat je wilt vertellen.