Guajara - de stille bewaker van de cañadas

van Walter G. Allgöwer

In de heldere, hoogstaande zon van het Teide Nationaal Park ligt de uitgestrekte Caldera de las Cañadas als een oud, open boek van steen. Tussen afbrokkelende lavavelden en gekartelde rotsen verschijnt de Montaña Guajara - stil maar machtig - met haar top gehuld in de delicate sluier van passaatwindwolken die zachtjes over haar flanken strijken, alsof ze de berg tot rust wil brengen of haar verhalen wil bewaren.
Aan zijn voeten staan de bremstruiken, die al lang vervaagd zijn maar nog steeds schitteren als een verzamelde echo van de voorbije lente. Hun lichtgekleurde, droge takken glinsteren in het zonlicht alsof ze het licht zelf vasthouden, een laatste vonk van het seizoen voordat het landschap terugvalt in zijn zomerse stilte.
De grond is ruw, broos, vol littekens van een vurige oorsprong. En toch is er een stille schoonheid over dit alles - een balans van hardheid en kwetsbaarheid, van uitgestrektheid en fijne details. De lucht is helder, bijna transparant, en draagt de diepe adem van de bergen over het land.
Hier, op deze stille hoogte, lijkt de tijd even te vertragen. De wolken bewegen rustig verder, de wind waait door de bremstruiken en het licht schildert een gouden band over de kraterwanden - een stille groet uit de wereld van de vulkanen.