Het gat dichten

van Hennnie Keeris

Het was een prachtige zomerse dag en de zon scheen fel op het strand. De golven van de zee kabbelden rustig op het zand en een verkoelend briesje waaide over het gezicht van een jongen dat geconcentreerd bezig was met het dichten van een plas water.
Hij was helemaal in zijn element en nam geen notie van de mensen om hem heen. Met zijn handen schepte hij het zand in de plas, maar elke keer als hij dacht dat hij de plas had gedicht, brak het water weer door de aangelegde dijk heen.

De symboliek van deze scène was voor sommige voorbijgangers duidelijk. De jongen die zo hard werkte om de plas te dichten, was als de mens die zijn problemen probeert op te lossen. Telkens als hij denkt dat hij het probleem heeft opgelost, steekt het weer de kop op en moet hij opnieuw beginnen.
Maar het de jongen gaf niet op. Hij bleef doorzetten en na een lange tijd van hard werken, slaagde hij erin om de plas te dichten. Hij had geleerd dat als je blijft doorzetten, je uiteindelijk kunt bereiken wat je wilt.
De voorbijgangers applaudisseerden en het jongetje glimlachte trots. Hij had niet alleen de plas gedicht, maar ook een belangrijke levensles geleerd die hij zijn hele leven met zich mee zou dragen.