Max Pechstein, Hoofd van een visser, IX, 1921 van Atelier Liesjes

Een krachtig, close-up portret van een oudere visser met een pet (of muts) in een hoekige, primitieve stijl. Het gezicht vult bijna het hele vlak: grote, starende ogen, een lange, volle baard, prominente neus en een open mond met een rechte lijn. De contouren zijn dik en scherp, met zware zwarte lijnen en vlakken die het gezicht hoekig en maskerachtig maken. De pet heeft een brede rand, de baard is gestileerd als verticale strepen. Alles in puur zwart op wit (hoog contrast), met ruwe, houtsnede-textuur; gesigneerd "HMP" en "H.M.Pechstein".
Betekenis
Dit is nr. IX uit Pechsteins serie "Fischerköpfe" (11 houtdrukken van vissershoofden) uit 1921, gemaakt tijdens zijn verblijven aan de Oostzee (bijv. Nidden/Leba). De visser symboliseert rauwe, authentieke menselijkheid, wijsheid en de harde arbeid van het kustleven – thema's van vitaliteit en primitivisme die Pechstein na WOI en zijn Brücke-tijd herontdekte. Het maskerachtige gezicht roept Afrikaanse/Oceanische invloeden op, met een expressie van innerlijke kracht en stoïcisme. In de context van 1921 (Weimar-periode) viert het de eenvoud van het volk en de menselijke conditie.
Techniek
Houtsnede (woodcut): traditionele grafische techniek met uitgesneden houtblokken voor diepe zwarte vlakken en witte lijnen. Ruwe, expressieve sneden geven een hoekige, primitieve textuur en hoog contrast; typisch voor Pechsteins grafische werk in de jaren 1920 – geïnspireerd op Brücke-houtsneden, met focus op emotie en directe kracht boven detail.

Hermann Max Pechstein (Zwickau, 31 december 1881 – Berlijn, 29 juni 1955) was een kunstschilder uit Duitsland. Pechstein wordt gezien als een belangrijk vertegenwoordiger van het expressionisme. In 1918, na de Eerste Wereldoorlog, was Pechstein medeoprichter van de Arbeitsrat für Kunst en in 1922 werd hij lid van de Pruisische Kunstacademie.