Roofless van Jaco Verheul

Middenin de stad Lissabon, op de grens van Chiado en Bairro Alto, vind je het Convento do Carmo, het Carmoklooster. Deze imposante ruïne laat vooral de sporen van de grote aardbeving van 1755 zien. Maar er is meer dan alleen dat. In eerste instantie zou je kunnen denken dat het Convento do Carmo er staat als herinnering aan de aardbeving, maar eenmaal binnen zul je zien dat er in het museum van alles te vinden is over een breed deel van de Portugese geschiedenis, van de vroeg-Romeinse tijd tot in de 18e eeuw. In de vijf zalen achterin vind je ondermeer een sarcofaag uit Egypte en Portugese azulejos van meer dan 200 jaar oud. Maar eerlijk is eerlijk, de belangrijkste reden om het klooster te bezoeken is de sfeer in de voormalige kerk. Voor €4 (of €3,20 met je Lisboa Card) stap je zo vanuit de drukke stad een heerlijk serene stiltegebied binnen. Want ondanks dat er sinds de aardbeving geen dak meer op zit hoor je bijna niks van de stadsgeluiden. Tussen de grote pilaren die vroeger het dak van de kerk droegen, zijn twee groene stroken kunstgras gelegd, die prachtig kleuren bij de witte pilaren en (als je geluk hebt) de strakblauwe hemel. Je zult merken dat je niet kunt ophouden met foto’s maken: achter elke pilaar zie je weer een nieuw perspectief. De bouw van het klooster en de bijbehorende kerk begon eind veertiende eeuw en duurde ruim dertig jaar. De eerste bewoners waren monniken van de Karmelietenorde, waartoe ook de stichter van het klooster, Nuno Alvares Pereira, uiteinde