Þingvellir, IJsland van Fenna Duin-Huizing

Vrijwel alles wat tot 1271 in IJsland gebeurde had iets met het Alding te maken en de geschiedenis van het land heeft altijd te maken met zaken die hier werden geregeld. Het was de volksvertegenwoordiging, de voorloper van het parlement van IJsland. In 1262 werd, ook hier, besloten dat IJsland zich zou overgeven aan Noorwegen. In 1798 vond hier de laatste openluchtvergadering plaats en in 1800 werd het parlement naar Reykjavik overgebracht. Vanaf 1843 was IJsland bezig om zich onafhankelijk te maken, maar de macht die ooit bij Þingvellir lag was ten einde.

Þingvellir is nu een belangrijke ontmoetingsplaats ten tijde van belangrijke historische gebeurtenissen. Op 17 juni 1944 werd hier IJslands onafhankelijkheid uitgeroepen, in 1974 werd hier massaal het 1100-jarig bestaan van IJslands kolonisatie gevierd, en in 2000 werd het 1000-jarig christendom op het eiland groots herdacht.

De nakomelingen van Arnarson kozen Þingvellir niet bij toeval uit. De plaats werd uitgekozen door de aanwezigheid van een groot spleetvormig eruptiekanaal (fissuur) in de aarde, de Almannagjá (Alle-mensen-kloof) boven een grote vlakte, die ruimte aan vele tienduizenden mensen kon bieden, een waterval in de Öxará (Bijlrivier), en de aanwezigheid van het meer Þingvallavatn dat vers water en volop vis leverde. De Almannagjá fungeerde als een echomuur waardoor er een optimale akoestiek voor de toehoorders in het open veld was.