India

India laat zich niet samenvatten in één beeld, zeker niet in woorden. Het noorden van het land maakte dat meteen duidelijk. Alles is groter, luider en intenser dan je verwacht, maar tegelijk ook verrassend verstild op momenten dat je het niet ziet aankomen. In Noord-India beweegt het leven zich continu op straat. Mensen, dieren, voertuigen, geuren en kleuren lopen door elkaar heen zonder duidelijke hiërarchie. Wat voor buitenstaanders chaos lijkt, blijkt bij langer kijken een eigen logica te hebben. Als fotograaf word je gedwongen om los te laten. Je kunt niet alles regisseren, je moet meebewegen, observeren, wachten. En soms juist niet wachten, maar reageren op instinct. Wat India zo fotogeniek maakt, is niet alleen het landschap of de architectuur, maar vooral de mens. Gezichten die verhalen dragen, blikken die blijven hangen, handelingen die al eeuwenlang hetzelfde zijn. In de vroege ochtend, wanneer het licht nog zacht is en de hitte zich nog moet aandienen, ontvouwt zich een andere wereld. Rituelen langs de rivier, markten die langzaam ontwaken, stof dat oplicht in tegenlicht. Het noorden biedt ook contrast. Van drukke steden naar bijna lege vlaktes, van kleurrijke tempels naar stoffige wegen richting de bergen. De Himalaya in de verte geeft alles een gevoel van schaal en nederigheid. Je voelt hoe klein je zelf bent. India vraagt aandacht, maar geeft veel terug. Het is geen land dat je bezoekt, het is een land dat je binnenlaat. En wie de tijd neemt om echt t