Gek werd ik er van. Daar had je pa weer met z'n camera, of het nu foto of video was. En ik denk dat ik niet de enige was die er zo over dacht en er daardoor nu nog een "allergie" voor heeft als er een camera voor de neus staat.
En nu tig jaar later doe ik het zelf ook... Met een passie voor portretten. Dus ligt er voor mij een schone taak om die "allergie" weg te halen zodra je bij me komt voor een shoot. De mooiste momenten komen als er emotie is, dat kan vrolijkheid zijn maar ook verdriet, verlegenheid of passie.
Daarnaast een liefde voor Volkswagens, de oude dan :)