Na een lange carrière in de rechtspraak ontdekte ik 10 jaar geleden de fotografie. Als straatfotograaf reisde ik Europese steden af op zoek naar wat mensen dreef. Daarna drong ik als modelfotograaf door in hun zielen. Zowel als rechter als als fotograaf ben ik de betrokken toeschouwer die zich in functie en in beelden verbindt met zijn omgeving. Deze indirectheid komt in mijn foto’s tot uitdrukking door het gebruik van doorzichtige doeken, spiegels en ramen. Tezamen met mijn fascinatie voor de ander scheppen ze beelden van imperfecte schoonheid en melancholisch verlangen. Door de gelaagdheid van de foto’s en het vaak sterke kleurgebruik ontstaan complexe structuren waarin de werkelijkheid onduidelijk wordt en extra ruimte voor emotie en essentie ontstaat. Bovenal zijn het foto’s die door hun gelaagdheid, warmte en creatieve diepte, blijven boeien en bekoren.
