Weinig kan mij zoveel innerlijke rust maar ook energie geven als wat rondstruinen met mijn camera. Het lijkt alsof mijn zintuigen op een vanzelfsprekende manier geprikkeld worden. Ik voel me vrijer, onbevangen en sta open.
Ik hoor, zie, ruik, proef, misschien niet beter maar meer, anders, waardoor ik ruimte lijk te krijgen voor onbewuste en soms wat poetische associatiaties.
Raak ik gevoeliger voor het moment, details of situaties die getuigen van nabijheid van mensen, van elementen die mijn ogen alle kanten op kunnen sturen ?
Beelden binnen beeld, lijken foto's binnen de foto te worden. Een ieder wordt wellicht geraakt door datgene waar zijn of haar hart het meest naar uit gaat.
En of het nu een abstrahering van de wereld is of een weergave van levensechte situaties, ik hoop dat u bij het bekijken van mijn beelden iets voelt van mijn energie die aan de bron is ontsprongen.
Hester Busse, Hilversum
