Een van de meest memorabele momenten uit mijn jeugd was het kijken naar mijn vader die magie creëerde in het geïmproviseerde fotolab in ons kleine appartement in Boedapest. Als fervent fotograaf mengde hij zijn eigen chemicaliën en ontwikkelde hij zijn films en afdrukken, terwijl ik droomde van de dag dat ik ook fotograaf zou worden. Gemotiveerd door deze ervaring studeerde ik scheikunde aan de Technische Universiteit van Boedapest en kort nadat ik mijn M.S. in fotochemie had behaald, ging ik werken voor een van de grootste Europese fotofabrikanten: Forte Photochemical Industries. Ik werd de technische manager van hun fotobewerkingslaboratorium, maar ik had altijd mijn oog op de andere bal; professioneel fotograaf worden.
Op zoek naar politieke en artistieke vrijheid emigreerde ik in 1979 naar de VS en na een paar jaar werken in een professioneel fotolab opende ik mijn eigen studio, gespecialiseerd in architectuurfotografie. Ik kon mijn ervaring als chemicus niet achterlaten, dus runde ik ook lange tijd mijn eigen fotolaboratorium ten dienste van de fotografische gemeenschap van Detroit. Ondanks de technologie die me dwong de film op te geven en over te stappen op digitale fotografie, volg ik nog steeds dezelfde disciplines als in de goede oude tijd.
Naast mijn commerciële werk nam ik ook de tijd om aan persoonlijke projecten te werken. Een daarvan is een boekproject waarin de Europese en Amerikaanse synagoge-architectuur wordt vergeleken. Mijn foto's zijn gepubliceerd
