Vanaf haar 17de realiseerde Pia zich dat zij een ‘ goed oog’ had. Na veel tegenwerking thuis werd zij op 23 jarige leeftijd toegelaten aan de academie voor beeldende kunsten Sint Joost in Breda. Fotografie werd haar leidraad. Haar passie.
Zij komt uit een groot Brabants gezin. Haar vader was een textiel man
en haar moeder wist alles over kunst. Zo kwam zij op zesjarige leeftijd in spinnerijen en het Rijksmuseum. De doordringende geuren van wol en de stilte in het Museum (in de jaren 50tig waren musea voornamelijk
leeg) met de schitterende doeken en beelden nestelden zich in haar ziel.
Zo is haar vrije werk, onbewust ontstaan.
Voor haar blijkt fotografie een prachtig medium om gestalte te geven
aan haar werk. Haar visie op het leven.
Heel veel onderwerpen inspireerde Pia. Van modefotografie tot het
realiseren van een reportage over geestelijk gehandicapte mensen.
Pia’s fotografie is eenvoudig en verstild.
Nu is het tijd haar archief op te schonen en een en ander aan analoog werk te digitaliseren. Haar “goede oog” is streng. Zo nam zij het besluit
niet meer dan 50 werken achter te laten.
