Over Studio Pronk.

Studio Pronk maakt stillevens die pronken.

Het pronkstilleven is een Nederlandse uitvinding: het uitbundige
stilleven uit de Gouden Eeuw, waarin een omgevallen glas, een half
geschilde citroen en een zware zilveren schaal samen opschepten over
hoe goed het leven was. Ik haal dat genre uit het museum en zet het
plat neer. Geen donkere lakens en kaarslicht, maar harde vlakken,
dikke lijnen en vijf kleuren.

Mijn werk begint digitaal. Ik gebruik AI om snel tientallen composities
naast elkaar te kunnen zien, want een stilleven valt of staat bij de
verhouding tussen de objecten, en die beoordeel je pas als je ze ziet.
Wat daar uitkomt is nooit het eindwerk. Ik trek elke vorm opnieuw na
als vector, gooi de helft van de details weg, herteken de lijnen zodat
ze ongelijk van dikte zijn, en stel het palet met de hand samen. Die
stap is het werk. Het is ook de reden dat mijn werken niet glad zijn:
een lijn die een beetje wiebelt leest van drie meter afstand beter dan
een perfecte.

Ik werk in series. Twaalf werken met hetzelfde palet en dezelfde
lijndikte, waarvan je er twee of drie naast elkaar kunt hangen zonder
dat het rommelig wordt. Mijn kleuren komen uit de jaren zeventig:
diep oranje, koraal, bordeaux, gebroken wit. Mijn vormentaal komt uit
de Nederlandse zeefdrukaffiches uit diezelfde tijd en uit de
papierknipsels van Matisse.

Waar ik naar zoek is het moment waarop een tulp geen tulp meer is maar
een vorm, en nog steeds een tulp blijft.