Over aRtV photography

Er volgt niet direct een biografie maar een bedenking over een vorm van fotografie.
Onlangs kreeg ik de vraag of emoties mogen meespelen bij het maken van foto’s? Kunnen ze een onbedoelde invloed hebben op het gezochte resultaat?
Wel, volgens mij doen ze dat altijd. Alleen gebeurt dat op verschillende niveaus.
Je kunt technisch perfect fotograferen zonder dat je emotioneel iets voelt. Maar bij fotografie vanuit het "buikgevoel" gebeurt er iets anders: je reageert op een combinatie van licht, situatie, persoon, omgeving en vooral je eigen gemoedstoestand op dat moment.
Dat betekent absoluut niet dat die beelden dan automatisch een autobiografische betekenis hebben.
En dat is een belangrijke nuance.
Een fotograaf kan een beeld maken vanuit verdriet zonder dat het beeld "over verdriet" gaat.
Of een beeld maken tijdens een gelukkige periode dat achteraf, wanneer de omstandigheden veranderd zijn, een compleet andere betekenis krijgt.
De kijker zou daar nooit de persoonlijke gemoedstoestand van de fotograaf kunnen uit afleiden.
Maar jij zelf als fotograaf kan je dat achteraf wel ontdekken.
En misschien is dat een van de interessante dingen aan mijn werk: ik lijk niet altijd eerst een verhaal te bedenken en daarna een foto te maken.
Soms lijkt het omgekeerd te gebeuren: ik maakt een foto omdat iets aan de situatie me raakt, en pas later ontdek ik waarom.
Natuurlijk is dat geen algemene regel maar het is juist een heel interessante vorm van fotografisc