Aegidium - Een Brussels architectonisch juweeltje van Karl Smits

Het Diamantpaleis wordt in 1905 ontworpen door Guilaume Segers in opdracht van Léon-Bejai-Dejonge. Het complex zal in 1906 tot in 1924 worden gebruikt als feest- en voorstellingszaal en iets later als Pathé bioscoop.
Na het overlijden van de vorige eigenaar in 1924, koopt Fernand Dierckx het pand. Hij verandert de naam in Pantheon Palace om er een trendy danszaal van te maken.

Maar in 1929 komt het feestzalencomplex van een kanunnik. hij laat architect Léon Denis enkele aanpassingswerken uitvoeren. De vereniging 'Association des Oevres Paroissiales' uit Sint Gillis zorgt ervoor dat het geheel omgetoverd wordt als ontmoetingsplaats van Sint-Gillis tot in 1981(Ægidius). De naam wijzigt naar Aegidium, een verwijzing naar de patroonheilige van de stad.

In 1956 zal door architecten Jean Hendrickx en Yves Stevens een verticale opdeling van de polygonale conferentiezaal in neorococo, tot stand worden gebracht door een betonnen plafond aan te brengen.
Deze stijlbreuk zou in de renovatie terug ongedaan worden gemaakt. Alleen de begane grond zou af en toe worden gebruikt tot in 1985.

Stilaan echter begon het imposante gebouw op leeftijd nood te hebben aan een grondige opknapbeurt en diende het noodgedwongen uiteindelijk in 1985 te worden gesloten. De VZW Parochiale Werken en de Lokale Overheid gaven echter nooit de moed op om het gebouw zo snel mogelijk zijn oude glorie weer terug te geven.